Na odwrocie książki Jeana Starobinskiego pt. Czarodziejki czytamy, że jest to „Księga Prospera opery początku XXI wieku”. Trudno się z tą opinią nie zgodzić. Starobinski zadziwia ogromem posiadanej wiedzy i różnorodnością refleksji. Przede wszystkim jednak, oprócz pięknego wydania i stylu, w jakim pisze genewski profesor, książkę wyróżnia próba ukazania zjawiska, jakim jest opera, w sposób możliwie najpełniejszy.

Koniec polskiej prezydencji oznacza początek wielu podsumowań. Pisanie raportów i sprawozdań z prac kolejnych komisji i zespołów. Zapisywanie setek stron. Odpowiadanie na pytania. Co nam się udało, a co nam nie wyszło? Stworzyłam zatem jednoosobową, miejscami może nawet w swych wyrokach i ocenach niechlujną, komisję odpowiedzialną za podsumowanie polskiej prezydencji pod względem designu. Warto dodać, że komisja ta jest socjologicznej proweniencji, często jest nieobiektywna i nie rości sobie pretensji do niczego.

Tyrmand amerykański, choć przeistoczony, pozostaje wciąż w starej skórze, i to nie tylko dlatego, że konsekwentnie zajada bigos i uwodzi kobiety. Choć nosi się teraz w tweedach, to nie przestaje zaskakiwać, na przykład udając hipisa i ubierając koszulkę z trupią czaszką. 

Wczoraj późnym wieczorem ogłoszono wyniki konkursu przyznawanego przez tygodnik Polityka. Czy spodziewaliśmy się takiego wyboru? Co nas zaskoczyło? Pierwsze komentarze na gorąco już od rana.